قدرت یا فلاکت؟

تاملی در وحشیگری دولت بورژوا-اسلامی

مقاومت قهرمانامه دانشجویان پلیتکنیک در اعتراض به پروژه دفن شهدا در دانشگاه با حمله وحشیانه چماق دارهای بسیج و گله های مزدور شده حزب الله با حقوق های 700 هزار تومانی سپاه پاسداران به خون کشیده شد.گله های بسیج و حزب الله در کنف حمایت نیرو های مسلح و ماموران محسوس و نامحسوس وزارت اطلاعات با باتوم، چاقو و پنجه بوکس به دانشجویان معترض حمله کرده و حتی از حمله به دانشجویان دختر نیز خود داری نکردند.تعجبی ندارد.اینها پیروان واقعی ولایت فقیه هستند و عمل انها ماهیت بارها تکرار شده جمهوری اسلامی است.

تعداد زیادی از معترضان دستگیر و دانشجویان مجروح به بیمارستان های اطراف منتقل شده اند.به گواهی یکی از کارکنان بیمارستان فیروزگر حال دو تن از دانشجویان وخیم است.

البته این اغاز یا پایان پروژه سرکوب نیست .در روزهای گذشته نیز دانشجویان چپ گرا اماج حملات وزارت مخوف اطلاعات قرار گرفته اند. رفقا محمد پور عبدالله ،داود باقری ،بهمن خدادادی و یونس میر حسینی توسط دستگاه امنیت ستم و سرمایه بازداشت شده و تهدید علیه دیگردانشجویان چپ گرا ادامه دارد.

دستگاه ولایت مخوف فقیه که غیر از تملق و چاپلوسی تحمل هیچ عمل دیگری را ندارد تاب خود را از دست داده وهاری محتوم خود را به نمایش می گذارد. اما هاری دولت بورژوا –اسلامی نشانه چیست؟قدرت یا فلاکت؟

بنا به تحلیل تیلمان اوروس دولت سرمایه داری پیرامونی برای حفظ دیکتاتوری سرمایه بر نیروی کار از چهار ابزار پول،قانون،ایدئولوژی و زور استفاده می کند.پول قانون و ایدئولوژی ابزارهای غیر مستقیم اعمال قدرت دولت سرمایه داری و زور ابزار مستقیم این دولت است.در شرایط ثبات نسبی و در ارتباط با هر کدام از طیقات و شئون اجتماعی پول،قانون یا ایدئولوژی می توانند کارگر باشند اما هنگامی که دولت سرمایه داری با بحران های فزاینده روبرو می شود این ابزارها کارکرد خود را از دست می دهند و در این شرایط است که دولت بورژوایی رو به اعمال مستقیم قهر می اورد.اما اعمال زور عریان از سوی دولت سرمایه داری نه وسیله ای برای حل بحران بلکه ابزاری برای تحمیل پیامد های بحران به جامعه است.

از این دیدگاه وحشی گری دولت بورژوا-اسلامی نه نشانه قدرت بلکه نشانه فلاکت این رژیم و ناتوانی او در حل بحران های فزاینده ای است که با ان روبرو شده است.ارتجاع وقتی نمی تواند بحران هایش را حل کند سعی در تحمیل پیامد های ان به جامعه دارد.

برای موفقیت پروژه تحمیل بحران دولت بورژوا اسلامی سعی در به سکوت کشاندن اگاه ترین اقشار جامعه یعنی کارگران و پیشرو و دانشجویان دارد.به همین دلیل تمام توان رو به زوال خود را علیه جنبش کارگری و دانشجویی بسیج کرده است

از این واقعیات تنها یک نتیجه گرفته می شود.ناتوانی دولت بورژوا-اسلامی در حل بحران هایش قانون زوال این دولت ارتجاعی است و مادامی که این بحران وجود دارد سرکوبگری جمهوری اسلامی تنها ماهیت ان را برای دیگر اقشار جامعه اشکار می کند.در این شرایط مسئله اساسی جنبش انقلابی گسترش ایستار مقاومت است.با مقاومت است که پروژه تحمیل پیامد های بحران در سکوت به شکست کشیده می شود و ماهیت واقعی بورژوازی- اسلامی برای توده مردم اشکار می شود.